Kritik: Duyguların Rengi / The Help

Emma Stone, Skeeter Phelan adlı 23 yaşında, yazar olup New York’a taşınmak isteyen eğitimli bir genç kız rolünde. Üniversiteyi bitirip evine dönüyor ve deneyim kazanmak için yerel bir gazetede işe girmek istiyor. Ev hanımlarının sorularını yanıtlayan köşe yazarı hasta olduğundan bir süre onun yerine bakma işini üstleniyor. Ancak asıl projesi siyahi bakıcılarla, baktıkları beyaz çocuklar ve beyaz annelerin onlara davranışları üzerine röportajlar içeren bir kitap yazmak.

 

O güne dek kimsenin cesaret edemediği bir işe kalkıştığından ve siyahi bakıcılar yasa dışı bu duruma girmekten ölesiye korktuğundan işi kolay olmuyor. 1960’ların Mississippi’sinde aklına geleni söylemeye cesaret edebilen ve siyahi vatandaşları kendiyle eşit gören tek hanım olan Skeeter bu güçlü ve ilham verici duruşa rağmen erkekler söz konusu olduğunda diğer kadınlarından farksız davranıyor. Daha önce hiç görmediği bir erkeğin onu beğenmeyeceğinden korkuyor mesela. Diğerlerinden cesaretli olsa da, erkek egemen toplumda ikinci sınıf olmayı kabulleniyor.

 

Viola Davis’in canlandırdığı Aibileen Clark Skeeter’a kitabı konusunda gizli gizli yardım etmeyi ilk kabul eden oluyor. Aynı zamanda filmin anlatıcısı pozisyonundaki Aibileen 14 yaşından bu yana beyaz çocuklar yetiştirmiş, beyazların evlerinde her türlü hizmetçilik işini yapmış orta yaşlı bir kadın. Kuralların ve kanunların farkında, ayağını her daim denk alıyor. İşinde de başarılı, başını belaya sokmuyor. Tek üzüntüsü kendi çocuğuna bakamamış olması. En yakın arkadaşı Octavia Spencer’ın canlandırdığı Minny Jackson adlı hizmetçi kız. Cesur, dediği dedik ve agresif. İş konusunda hakkını yedirmemeye çalışan biri ama kocasından dayak yiyor. Mississippi’de en güzel yemekleri yapan da o. Başta karşı çıksa da içindeki özgürlükçü Skeeter’a kitap konusunda yardım etmesini söylüyor. New York’tan ahkâm kesen güçlü kadın editör Skeeter’a çok daha fazla hizmetçiyi konuşturmasını söylese de toplumdaki genel korku başlarda bunu engelliyor.

 

  

 

1997’den bu yana oyunculuk yapan Tate Taylor’un yönetmen olarak ikinci uzun metrajı “The Help/Yardımcı”, “The Stepford Wives” ile “Desperate Housewives” arasında gidip gelen Mississippili ev hanımlarının arasında güçlü duruşu, inatçılığı ve özgürlükçü bakış açısıyla özel duran Skeeter Phelan karakterini merkeze koymayarak en önemli hamlesini yapıyor. Beyaz adamın gözünden siyahileri kurtaran bir beyaz kadın portresi çizmiyor. Odağını kaybetmeden, uzun süresini avantaja çevirerek ortak temalı-çok merkezli öyküler anlatıyor. Karakterlerini, “çocuğuna bakmasına izin verdiği kadının kahve fincanına dokunmasını istememek” gibi dehşete düşüren ayrıntılarla donatıyor. Tüm iyiliği ya da tüm kötülüğü bir kişi üzerinde toplamaya çalışmaktansa farklı hikâyelere dağıtıyor.

 

Filmdeki performanslarıyla Oscar adayı olan Viola Davis, Octavia Spencer ve Jessica Chastain arasında en başarılısı Chastain. Dokuz filmlik en iyiler listesine girecek kadar olmasa da ele aldığı konuyu başarıyla aktaran bir yapım “The Help/Yardımcı”. Sakin ve güçlü bir dönem filmi izlemek için birebir. “The Color Purple/Mor Yıllar”ı yeniden izlemenizi de sağlayabilir.

 

Yazarın diğer sinema yazılarının yer aldığı blog adresi: http://serkancellik.blogspot.com