Dikkate değer bir yapım: Sürücü

Ryan Gosling'in oynadığı isimsiz karakter “Driver/Sürücü” otomobil odaklı birden fazla iş yapıyor. Hırsızlık yaptıktan sonra sizi mekândan kaçırabilir, tehlikeli bir sahne çekeceksiniz dublörlük yapabilir ya da çalıştığı tamirhaneye giderseniz aracınızı onarabilir. Hossein Amini'nin James Sallis'in romanından uyarıldığı senaryonun başkarakteri Sürücü böyle bir adam. Bebek yüzlü, göreceli olarak yakışıklı, sessiz, fazlasıyla içine kapanık ve işinde çok iyi. Polislerden kaçarken arabasına güvenip sürat yapmak yerine zekâsına tutunup sakin sakin aynasızların ardından gidebiliyor. Bu da onu, filmin olmak/olmasını istediği kadar cool yapıyor.

 

  

 

Cannes Film Festival'inde en iyi yönetmen ödülü alan Nicolas Winding Refn başlarda fazla hesapçı davranıyor. Sürücü tehlikeli bir iş yaptıktan sonra markete gidiyor mesela. Basit şeyler satın alabilmek için neler yapmak zorunda kalıyor diye düşünmemizi istiyor. Kocası hapiste olan, ufak oğluyla yaşayan komşu kadın Irene’nin evine ilk gidişinde aile fotoğrafının iliştirildiği, kendisi de büyük bir fotoğraf çerçevesine benzeyen aynaya yansımasını düşürüyor hemen Sürücü’nün. Sürücü’yü komşu ailenin yaşamına bu imgeyle de katıyor. Yarışlara katılma konusunun açıldığı pizza restoranının camı otomobil yarışlarında kullanılan damalı bayraklara benziyor. Donuk yüzlü Sürücü’nün içine aşk tohumları düştüğü anda Los Angeles güneşi daha çok parlıyor. Bunlar ve benzeri tercihler film okunurken zengin görünsün diye eklenmiş ancak yapıştırma duruyor.

 

Filmin cinsiyetçi bakış açısıyla da problemleri var. Mevzuun yer yer erkek dünyasında kadının ve özellikle de çocuğun masumiyetine yakılmış bir ağıta indirgenmesi can sıkıcı. Dişinden kürdanı eksik olmayan yalnız kovboyun kadın görünce birden paket taşıyan, tamir işlerini halleden, ufaklıkları uykuya yatıran erkek figürüne dönüşmesi ürpertici.

 

Neyse ki “Drive/Sürücü” ikinci yarıda yolunu buluyor. David Cronenberg’in tarifi güç başyapıtı “A History of Violence/Şiddetin Tarihçesi”nden çokça etkilenmiş tercihler ve müzik kullanımı etkileyici. Soundtrackte yer alan şarkılar atmosfere olumlu katkı sağlıyor. Gosling ve Mulligan’ın dakikalar süren içten bakışmaları, “Breaking Bad” Bryan Cranston’un varlığı ve Albert Brooks’un övgülere mazhar olmuş performansı karakterleri sevmemizi, onlarla ilgilenmemizi sağlıyor.

 

“Drive/Sürücü” bir bakıma yalnızlığın filmi. İtalyan mafyası konulu suç filmi. Aşk filmi. Otomobil filmi. Cannes’da aldığı alkışa, yönetmenine bakarsak Avrupa; oyuncularına, bütçesine, yapım kalitesine bakarsak Hollywood filmi. Nerden bakarsak bakalım dikkate değer bir film. En büyük sorunu dikkat çeksin diye fazla hesaba maruz kalmış oluşu.

 

Yazarın diğer sinema yazılarının yer aldığı blog adresi: http://serkancellik.blogspot.com